суббота, 27 декабря 2014 г.

ბემბი

Photo of Elle Zelmani







ოდრი ჰეპბერნზე ერთმა ჟურნალისტმა თქვა, ის ჰგავს დილას ადრე, ტყის პირა მდელოზე გამოვარდნილ შვლის ნუკრსო,

ზუსტი შედარებაა.

იმ დღიდან, ოდრის ეს დახასიათება ჩემთვის ლამაზი ოცნების სახება გახდა.
შველი ცვრიან მდელოზე, ულამაზესი თვალებით.  ხასხასა, ნამიან ბალახზე მშვიდად, უშიშრად  მოკუნტრუშე, ულამაზესი არსება.



ჟურნალისტის მიერ ამ სიტყვების დაწერის შემდეგ მრავალი წელი გავიდა.
წლებმა ვერაფერი დააკლო ვერც ამ დახასიათებას, ვერც ოდრის  სილამაზეს და ვერც ჩემს წარმოდგენას ოცნების რაობაზე.

ოდრი ჰეპბერნი და ბემბი სინონიმებად იქცნენ.









განსხვავებით შორენასა და შვლისაგან.
ჩვენში შველი დაკლეს და მწვადად აქციეს.
შორენა მოხუცდა, მისი შარმი და ხიბლი კი გაბოროტებამ და ისტერიულობამ ჩაანცვლა.
ბემბი დისნეიმ შექმნა, შორენა ქართველმა პოეტმა გააგიჟა.
ოდრიმ ოცნება რეალობად აქცია.
ოცნება ქართველმა სრულ ბოდვად.
შველი ბოროტ ზვიგენად აქცია შუშის სასხლეში გამოკეტილმა ბოღმა და მახინჯმა ჯადოქარმა.
ამ ჯადოქარმა თავისი მახინჯ  ვურდალაკებს ჯერ ვაშლი აჭამა, მერ ერთად შეჰყარა, სილოსი მიუყარა და ბაგაზე დააბა.
პერიოდულად ვურდალაკები ტყე ტყე დარბიან.
სხვა ტყეებშიც, ტაიგაში გადადიან იქაურ ვურდალაკებთან სასაუბროდ.
გამოცდილების გასაზიარებლად  ასე ვთქვათ.
აქ დარჩენილები კი ქუჩებს აშმორებენ, ერთამნეთს ნაგავში ძირავენ და ნაზად იღიმიან.
პერიოდულად, ერთმანეთს ჯადოქართან აბეზღებენ, აყროლებული თევზის  სანაცვლოდ.
იგნებიან და შარვალ ჩახდილები მაგიდებზე დახტიან.
შვლებს მათ  მხოლოდ მილიარდის სანაცვლოდ თუ აღიქვამს ნორმალური ფსიქიკის ადამიანი.
გამადრილები  დილით მდელოზე მოკუნტრუშე შვლებს არ ჰგვანან.
უფრო ნაპირზე გამოსულ გაწუწულ და მშიერ პავიანებს.
მოწინააღმდეგეებს, მკერდზე მუშტის ბრაგუმით და იქვე მოსუნსულე ტურებით აშინებენ,
ტურები ჯადოქარის სხვა ჯურის პირუტყვები არიან.
ზოგს ჟურნალისტები ჰქვიათ, ზოგს კინო ოპერატორები და ზოგს ძაღლები.
უნარ ჩვევებს გააჩნია.
ჯადოქარს განსაკუთრებულ წესით გამოყვანილი პავიანის ჰყავს. ყბა აგდებული პავიანი. ჰყავს დინჯად მოსაუბრე გამადრილიც, რომელიც მუდმივად დამფრთხალი თვალებით თავს იმართლებს ხოლმე ტურა ჟურნალისტებთან.
ის მაგალითად ვოლიერში სტუმრად იყო მკივანა ჯიშის ტურა ჟურნალისტთან და გუშინაც სრული სიგიჟეები დააბრეხვა.
თან ქსოვდა შეუჩერებლად ჯოკონდას სუსტი ღიმილით სახეზე.
ნახტუნავები პავიანები იმავე საღამოს გაილეშნენ და კატიუშას მღეროდნენ გადამწვარი ნაძვის ხის გარშემო.
ოცნება დალეული ზოოპარკის დამთვალიერებლები ვოლიერში მოხტუნავე  აკივლებულ პავიანებს მშიერი თვალებით შეჰყურებენ და მათთვის დანამტად გამოყოფილ სილოსზე და ბანანებზე ფიქრობენ,
ისინიც სუსტი ღიმილით გაყვითლებულ  ბაგეებზე.

მარტო ფისოები და პანტერებს დამსგავესბული კატები ტრიალებენ შორი ახლოს და  რაღაცეებს იწერენ მოხსენებითი ბარათების ჟურნალში. მერე კი ამ ველაფერს სადღაც აგზავნიან და პასუხის მოლოდინში ქირქილებენ.
ფისოებს ყველას უკლებლივ შავი სათვალეები უკეთიათ და კალენდარები უჭირათ ხელში.

კალენდარში ჩანიშნულის წელი მოდის.
შაცს სათვალიანი კატებიც ემზადებიან. როგორც შეუძლიათ.


კიაზო ბერიაშვილი
27.12.14
შავსათვალიანი მოქირქილე












вторник, 23 декабря 2014 г.

ენდშპილი





პარტია დასარულს უახლოვდება.
ის უკვე ეპიტაფიას ემსგავსება:

2012 – 201.......5


2012 წელს მწვრთენელებმა  ფიგურები განალაგეს დაფაზე. თამაშის წესები შეათანხმეს მონაწილეებთან და დაიწყო.
დაიწყო და რა დაიწყო!
ჯერ  ერთმა მხარემ, ვუწოდოთ შავები. შეეცადა რა ინიციატივა ხელ ეგდო, როგორც კი მიხვდა, რომ თამაში არ იცოდა ეგრევე დაფის აყირავება სცადა. ამას ის აკეთებს დღემდე. აკეთებს ჯიუტად და უაზროდ. ამასვე ჩასჩიჩინებს მწვრთელიც.
მეორე მხარე, ვუწოდოთ თეთრებ ოდნავ მოწყენილი სახით და განწირული ხმით, თავის მწრვთნელთან შეთანხმებულ  სათამაშო სტრატეგიას დინჯად მიჰყვებიან. ნაბიჯ ნაბიჯ.
ამიტომ სცენაზე ხშირია ისტერიკები და მატჩის კომისრებთან ჩივილები, რომლებიც მუდმივად შეშფოთებას გამოთქვამენ და თუ საჭირობა მოითხოვს, ყვირილზეც გადადიან. 
პარტიას დარბაზიდან ვაკვირდებით ჩვენ.
ვინაიდან, თამაშის წესები არავის არ უცნობებია ჩვენთვის, დარბაზში ხშირია ისტერიკები და გულის წასვლები.  
ყველა თავის ვარიანტს კარნახობს თეთრებს და მერე გაბუსულები უცნაურ სტრატეგიულ გეგმებს აწყობენ.
შავების გუკშემატკივრებიც გაგნებაში არ არიან არც წესების და არც იმის თუ რა ხდება. მხოლოდ  შავების უცნაური გენიოსობის იმედად არიან. და საერთოდ  ისინი ღრმად არიან დარწმუნებულბი, რომ უყურებენ ბრძოლას წესების გარეშე, სადაც ყველაფერი მოსულა.

დარბაზის გარეთ კი არანკლებ საინტერესო პარტია თამაშდება უკვე მწვრთნელებს შორის, და თეთრების მწვრთნელი პირწმინდად უგებს შავებს.

ჩვენთან კი ნერვიულობა პიკს აღწევს.  
შავების მომხრეებს კი ეჭვები ხრავენ. 
ნელ ნელა მიხვდნენ, რომ ჯერ ერთი, ნაღდად ჭადრაკს ეთამაშებიან, მეორე პრობლემა კი ისა აქვთ, რომ შიათ, ძლიერ შიათ და თანაც უნუშევრები დატოვეს შავების მწვრთნელებმა. ამიტომ შავები უკვე სულელურ სვლებს აკთებენ. სულელურს და წამგებიანს. შავები უკვე ქიმერებს ეთამაშებიან და შესაბამის შედეგსაც იღებენ.
თეთრები კი დადიან, დადიან და დადიან, 
ხან ტურნირებზე, 
ხან დიჯილდოებებზე.
ხანაც აღლუმებზე.
შავები უკვე ტრივიალურ ძარცვაზე გადავიდნენ. თუ წაგებაა, წაგება იყოსო და ხან რას ააფეთქებენ და ხან რაზე აფეთდებიან.
ხან ტელევიზიებს ერჩიან და ითვისებენ და ხან გაზეთებში ბოდავენ. მოკლედ ნერვიულობენ ძლერ.
შავებს სულ ეგონათ, რომ თამაშის წესები ციან. აბა, ესე ხომ დიდ ფულს ვერ იშოვნიდნენ არა? ეხლაც ასე ფიქრობენ, დარწმენებულებიც კი არიან.
ამ წიოკში და არეულობაში კი პარტიის დრო იწურება. დასასრულს უახლოვდება.
ფაქტიურად, ბოდიში და, ენდშპილის სუსხი იგრძნეს. სუსხი რა, ყინავს უკვე.
მოკლედ შავები დიდი წვალების მერე მიხვდნენ რომ ჭასრაკი და ფლავის ჭამა გასხვავდებიან. რადიკალურად განსხვავდებიან. 
თეთრების გულშემატკივრები სარკმლის მინას შუბლმიდებულბი შორეთს გაჰყურებენ. 

ამასობაში კი მაესტრომ მაესტროს სახეები აახია და გაღიმებულები დატოვა.


კიაზო ბერიაშვილი
23.12.14
ენდშპილში გაღიმებული

четверг, 18 декабря 2014 г.

დროა

Photo by ELLE ZELMANI



დიახ დროა!

გონაბსუსტების მოშორების.
მეწვრილმანე, უკანალზე ბწკენის მედროშეების მოშორების.
უტიფარი, ჩასუქებული კრეტინების მოშორების.
ყველფრის მკადრებელთა და ყველაფერზე ხელის მომწერთა მოშრების.

დროა გოიმთა გონებაში ახრის დამკვიდრებისა, რომ:

არ შეიძლება ვისაც კი ფული აქვს, ყვლეს გაუგორდე და ფეხები ულოკო.
არ შეიძლება ოღონდ ვიღაც სოფლის ორღობიდა გუშინ გამოთრეულმა ტიპებმა დაგაჯერონ, რომ პატრიოტები არიან.
არ შეიძლება, არა! რომ დღე და ღამ ატყუებინო ტავი და დაიჯერო, რომ შენ, აი სუტად შენ ვიღაცეებმა უკანალში ცოცხი გაგირჭეს და ისე გიხმარეს, სოლო ვინც დაადასტურა,რომ დიახ მან გიხმარა უკანალში, ის დაცვით დადიოდეს ხოლო მისი თანამოაზრე მახიჯი დედაკაცი გიმტკიცებდეს რომ შენზე ზრუნავს და შენ გჯეროდეს.
არ შიძლება ნებიმიერმა ძუნძგლიანმა "მამაომ" თან ქუჩაში გდიოს სკამით ხელში და შენ მას უჩოქებდე და აღსარებას აბარებდე.
არ შეიძლება თქვე შობელძაღლებო, რომ იმათ  უღიმოდე, ვინც სენს ისტორიას აფეთქებს ვიღაც ჩამოთეული, ნახევრად პინგვინის ტანით და იმბეცილის გონებით შენს ქალქს ანგრევდეს და შენ ამ არარაობას დედას არ უტყნავდე.
მის ოჯახს სახეში არ აფურთხებდე, ვინც უცხოტომელს კოჭს უგორებს და შენი შვილების მომავლით ვაჭრობს.

იმიტომ, რომ არ შეიძლება!
სირცხვილია ეს ყველაფერი!
სირცხვილი!

კიაზო ბერიაშვილი
18.13.14
თქვენი გაევროპელობის დღე,  ახვრებო





вторник, 16 декабря 2014 г.

вторник, 9 декабря 2014 г.

შავი მზე

                                                                ფოტო Elle Zelmani



დღესაც მზე ამოვიდა. ზოგიერთისთვის, შავი მზე
განვლილმა დღეებმა გვიჩვენა, რომ საქართველოში მარტო აქლემები არ გიჟდებიან და არ დასდევენ ხალხს ქუჩაში.  ჩვენთან უკვე ზვიგენებიც გაგიჟდნენ. 
გადაადგილება საკრალურ აქტად იქცა. ჭადრაკს ჩვენში ვეღარ თამაშობენ, გონებრივი სისუსტის გამო. ეხლა უფრო დომინოს თამაშია გამოსავალი. დომინოს პრინციპი ხომ საერთოდ ცხოვრების გამოწვევად იქცა. საკმარისია გვერდზე გახედვა და უნებართვო თვალის ჩაპაჭუნება, რომ ვინც კი სანათესაოში გყავს, ყველას უნდა დაემშვიდობო და საზღვარზე გადასვლისას ნაღვლიანად გაუღიმო.  ვინც გადარჩა, ისინიც ცუდ დღეში არიან. გზააბნეული მთვარის პირობებში შუაზე უნდა გაიხე რომ დაჟინებულ მზერას გადაუჩე. რესტორნებიდან რესტორნებში გადარბენა ჩაანაცვლა სტუდიიდან სტუდიაშ სირბილმა, სადაც აქკოშიებულს გამზეცებული ჟურნალისტები გელიან რათა გვერზე გახედვაში გამხილონ და ჯიბეში ფული დაგითვალონ.
ქუჩებში შეინიშნებიან მთიდან გამოქანებული ტიპები, რომლებიც ცოტაცა და კედელს შეასკდებიან. ამ  ტიპების გამომქანებელი ცალკე ნერვიულობს, ვინაიდან ისიც გრძნობს კეფაზე უსიამო სუთქვას და მოახლოებულ გამოქანებას. არ უნდა, მაგრამ რა ქნას. ესე გამოუვიდა. დასაკლავი ქათმებივით ჩაწყობილი ყოფილი ძლიერები, ჩუმდ ეკრიახებიან ერთმანეთს და უხარიათ თუ გამომქანებელი მათზე ელამ მზერას არ შეაჩერებს. ქუჩებში ლიმუზინებში ზიან პერსპექტიული საცივები. მათი დაკვლა დროის ამბავია.პრცედურა მარტივია. ტენდერი, დანა, ჩაბნელებული მზე და ქვაბი.  მშიერი  დოლრ ახეული და ლარ წამოხეული მოქალაქეები რიტაულური საცივის რიგში დგანან და ახალ ულუფას ელოდებიან. უკვე ჯანჯუხიც საკმარისია საოცნებოდ. გამოქანების კანდიდატები ერთმანეთში ყიამყარალობენ გეთაყვას ძახილით. რეპუტაცის კრიტიკულ ზღვარს მიღწეული ტიპებს უკვე არენაზეც აღარ უშვებს "ის".  ყველანი ქუჩაში ტინგიცობენ და ყურადღების გადატანს ჩალიჩობენ. ეს უკვე ვინ როგორ. გემოვნების ამბავია. 
მთის წვრიდან გამოქანებულები ჯერ ჩუმად არიან. მათ ხომ "იმას" თვალებში ჩახედეს. მაგრამ ესეც დროებითია. გაუვლით და აკაკანდებიან. ამიტომ, ჩემოდანი ხელში, ბილეთი კბილებში და ..........  აი ეს უკვე პრბლემაა. და საით? სოფლად, დედულეთში დიდი ალბათობოთ გაძუყნიან. სადმე იქეთ, საშიშია. გზა შორია, თანაც გზაში ან ტრივიალურად გაგძარცვავენ, ან ჩახვალ და ეგრევ კითხვებით აავსებენ, მერე ფულს სახესთან ერთად აახევენ და........  აჰა, ისევ ეს გაურკვეველი "და"! 
რამდენიც არ უნდა იხტუნავო და იცეტო, დედაბერი, გაშეშებული მზერით და დაკოჟრილი ზელებით, მაინც გაგიყვანს კვირას უიმედო ბაზრობაზე და შეეცდება გაგყიდოს. კაფნეტი უნდა უყიდოს ბავშვებს. "მიშკა ნა სევერე". ამ დედაბერმა დანდობა არ იცის. დაიღალა გამოქანებულთა მაიმუნობით, 
ამიტომ ბოლობოლო თუ ვერ გაყიდა, 
ქვაბში მაინც უკრავს თავს დაქნეულლგამოქანებულებს  და მორიგ უნიათო, ახალ წელს ბავშვებს მაინც დააპურებს.

მოახლოვდა ახალი, 2015 წელი.
თხის წელი.
მწვანე თხის წელი. 

გილოცავთ დაქნეულებო და გამოქანებულებო.
მთის ძირში გელოდებით. 

აბა, ჰე! წარმატებები.

კიაზო ბერიაშვილი
გზის პირას მდგომი დამკვირვებელი.
10.12.14





четверг, 4 декабря 2014 г.

ბოძინკალა



გვახსოვს ალბათ, როგორ ეწვივნენ მოსკოვის სახელმწიფო დაწესებულებებს ბეჰემოტი და კოროვიოვი. როგორ აამღერეს პატრიოტული სიმღერებით და რა დღეში ჩაყარეს მოსკვის მოსახლეობა. გვახსოვს ხომ? ისიც გვემახსოვრება რომ ეს ხდებოდა სტალინის მოსკოვში და ბერიას დროს.
ყირიმის მითვისება და უკრაინული ისტერიკები პუტინის რუსეთში ზუსტი ასლია ბეჰემოტის და კოროვიოვის მაიმუნობისა მოსკოვში მრავალი წლის წინ.
სირუაცია განსხვავდება იმით, რომ ეს დუეტი დაწესებულებებში აღარ დაძრწიან. მათ ტელევიზიებსა და სოციალურ ქსელებში გადაინაცვლეს. ათეულობით მოსკოველი ჩაანაცვლეს მოლიონიანი მასებით. წლების წინ დაწყებული მრავასვლიანი კომბინაცია ამ დუეტმა ფინიშის სწორზე გაიყვანა.
იყო 2008 წლის პუატინის ძლევამოსილი მატრაბაზობა საქართველოში,  იყო 2012 წლის არჩევნობანას თამაშები ისევ საქართველოში, მანამდე ლიბია და ერაყი, შემდეგ სირია, იყო ყირიმში და უკრაინაში ყველასთვის ნათელი სპექტაკლი, ამის შემდეგ ისევ სირიაში ISIS-ს მოულოდნელი  გამოვარდნა სცენაზე,  ბოლოს წინა სვლა,  აფხაზეთში დიდი ვაჭრობა და დღეს 4 დეკემბერს გრიზნოზე შეტევა. ეს ყველაფერი კი ჩვენთან გაგრძელდა სრულმასშტაბიანი მარაზმის გაძლერებით და ნათლად ფინალისკენ კუნტრუშით სვლით.
ვოლანდმა და მისმა გუნდმა პუტინი და ასადი ერთ წერტილში გააშეშეს, აურაცხელ სამხედრო და ფინასურ პრობლემებში ჩაფლეს.
დღევანდელი გროზნოზე შეტევა ISIS–ის მებერძლების გამოჩენაზე მეტყველებს უკვე რუსეთის ტერიტორიაზე. რაოდენობას მნიშვნელობა აღარა აქვს. დღეს ხომ რეალური ომის მოვლენები ჩაანცვლა ომის შესახებ ინფორმაციამ. ჩაანაცვლეს სმაილიკება  და ფოტოშოპებმა. ამაზე ისტერიულო ომები კაცობრიობას არ ახსოვს. ჰიროსიმა ჩაანაცვლა ჰიროსიმას შესახებ ბლოკბასტერმა. ასეა ყველგან და ყველაფერში.
ესეა ჩვენთანაც. უფრო კომიკური პერსონაჟებით და ოცნებით ისტერიით გათანგული მოსახლეობის საშუალებით. აქ ჯერ კიდევ  პოსტ საბჭოთა შამანებით ოპერირებენ. კვლავ არენაზე არიან ბებერი მასხარები და მათი გონებასუსტი შეგირდები. ვიღაცეები დარბიან თვალეანთებულები და შეშლილი სახეებით, ვინაიდან მათ დაბინდულ გინებაშიც გაიელვა ეჭვის ნაპერწკალმა, ესენიც კი ნელ ნელა ხვდებიან, რომ მდიდარი    არ ნიშნავს ჭკვიანს და სათნოს. პირიქით, ეს სულაც იმას შეიძლება ნიშნავდეს, რომ საქმე გაქვს კარგად გაპიარებულ შულერთან, რომელიც ბენლ კუთხეში შეგიტყუებს, ჯიბეებს დაგიცარიელებს და სახეს აგახევს.
რეალურად კი ეს შულერები ისეთ ორომტრიალში აღმოჩნდნენ ჩათრეულნი, საიდანაც გამოსვლა მათ არ და ღარ შეუძლიათ. ამიტომაც შულერებმა ეზოს შპანის ყველა ნიშანთვისება შეიძინეს და უკვე ერთმანეთსაც ატყუებენ. ვინაიდან მოსატყუებელთა რიგები თხელდება.
და კიდევ, ადგილობრივი შულერების პრობლემა ისაა, რომ რაც გარეთ ხდება, იმის პროეცირება ხდება აქაც. ფული იქაც და აქც უფასურდება, მერე რა რომ ნავთობი არ გავქვს. სამგიეროდ გვყავს კარგი ეკონიმისტების მასხარათა დასი, რაც ნავთობის არქონას სრულად აკომპენსირებს.
ასე, რომ, ვოლანდის გუნდი სირიდაან სიურპრიზებით დაბრუნდნენ და აგერ, ა, რასც ქედს იქით მაიმუნობენ, იმასვე აკთებენ ქედს აქეთაც.

კატები კი რა, ზიან მონიტორებთან და თამაშობენ. წაუგებელ თაშს თამაშობენ.
ქედს იქითა და ქედს აქეთა  დაუნებმა იკითხონ, თორემ კატებს კრუტუნუნის ნაცვლად ღრიალიც შეუძლიათ.

შეუძლიათ და  გამოიყნებენ კიდევაც.
არა ბიჭო, ფისო ფისოს ძახილზე ფეხებზე გაგელასუნებიან.
არა! ამათმა ეგრევე ფეხების მოჭმა იციან.

ვნახოთ. ვნახოთ. 4 დეკემბერიც ამ წლისაა.

კიაზო ბერიაშვილი
04.12.14
ბიძინაკალა

вторник, 2 декабря 2014 г.

სტაჟირება



ყველაფერს თავის დრო აქვს.
ნებისმიერ პროცესს აქვს განვითარების ლოგიკა.
აქვს დასაწყისი და დასასრული.
უფრო სწორად, ჰქონია,
წლებია ამ პროცესს ვადენებთ თვალს.
ვნახეთ მომხადების ეტაპი, რომელიც გადაიზარდა დასასრულში. ცოტა ხანში აღმოჩნდა, რომ  ისევ მომზადების  და დასასრულის გზაზე ვიმყოფებით. მაგრამ, შეტრიალებულ პროცესს ვუყურებთ, განვიცდით. 
ამ წლებმა მთავარი რაც გვასწავლა ყველას, მოთმინებაა. 
მოთმინებას საზღვარი გვეგონა რომ აქვს.
აღმოჩნდა, რომ ზუსადაც უსაზღვრო ყოფილა.  გააზრებული უსაზღვრო მოთმინება. დროის მკვეთრად გამოხატული ჩარჩოებით და მოულოდნელი ფინალით.
ამ მომზადების მორიგ ეტაპს გადიან დამრცხებულებიც, ახალი სტარტისთვის მომხადების ეტაპს.
რა გასაკვირიც არ უნდა იყოს, მორიგ ეტაპზე, მოულოდნელი ფინალის მოსამზადებელ ეტაპზეარიან გამარჯვებულებიც.  მცირე განსხვავებით, დამარცხებულები ემზადებიან, გამრჯვებულება კი, ისინი არ ემზადებიან. მათ ამზადებენ.! მარცხისთვის ამზადებენ. 
ეს პარალელური პროცესები მიდის ბევრგან, ფაქტიურად ყველგან.
აქ, ჩვენში, მწვრთნელები ეყრდნობიან დამარცხებულების გამოცდილებას   და გამარჯვებულების სიბრიყვეს.

დამარცხებულები სტაჟირებაზე არინ წასულები იქ, სადაც უცნაური პროცესია დაწყებული და სადაც დამრცხებულებმა უნდა ასწვალონ უკვე იქაურ გამარჯვებულებს  ჯიუტობა და უტეხობა. და კიდევ, მოთმინება. ტირილამდე მოთმინება. 
ანუ ის რისი სწავლაც არ მოინდომეს აქაურმა გამარჯვებულებმა. ესენი უბრლოდ გაშეშდნენ და  მიწოდებულ გილიოტინაზე თავები ამაყად დადეს. 
გილიოტინის დანხვამ კი მათთვის თავების წაცლის მსურველთა რაოდენობა მკვეთრად გაზარდა. ჯალათების ვაკანსიებზე დიდი კონკურსია.
ჩვენებური დამრცხებულები კი, თვალს მოფარებულნი, დადიან, დადიან, დადიან და თან გადამზადების კურსებზე ცოდნას იღრმავებენ.  ახალ გამოცდილებას იძენენ.

გარდა ამისა, საბოლოოდ გაირკვა, რომ ჩვენთან გამარჯვებულებს და იქარ დამარცხებულებს ერთი და იგივე მწრვთნელი ჰყავთ. 
ხოლო ჩვენთან დამარცხებულებს და იქ გამარჯვებულებს კი ბევრი მწვრთნელები.

ტრიბუნებზე ხალხის ტევა არ არის. 
ყველა ელის შედეგს.
ფსონი კი დიდია, აქაც და იქაც.
ქვეყნების ყოფნა არ ყოფნა. 

ჯერ ჯერობით 1 მწვრთნელს  ბევრი მწვრთნელები ჯაბნიან.

ამ ფიტოებზე გამარჯვებული და დამარცხებულნი არიან აღბეჭდილნი.

იგრძენით განსხვავება.

კიაზო ბერიაშვილი
02.12.14
სპორტული მიმოხილველი
თბილისი–კიევი–თბილისი