среда, 31 декабря 2014 г.

წალამი

photo  ELLE ZELMANI

ცეცხლი წმინდავს.
ცეცხლი სითბოა.
სიმყიდროვეა.
მარადიულობაა.
ხსოვნაა.
ცვლილებებისთვის მომზადებაა.
განახლებაა,
და კიდევ მზეა, ,
მისი განსხეულებული ენერგიაა. ყველაფერი ერთად რაც ჩამოვთვალე.
მზე გაზაფხულია.
თავის მხრივ მზე  ლომის სიმბოლოა.
ლომი კი კატისებრთა ოჯახს განეკუთვნება,
ეხლა არ შეიცხადოთ, კატა რაღა შუაშიაო!
კატა არის  შუაში თუ არის!
და კიდევ ბევრი სხვა პერსონაჟი.
მზე.
რა.
ეგვიპტე,
ალისა.
კატის ღიმილი.
იეშუა.
ვოლანდი.
კატა.
ცეცხლი.
განსაწმენდელი.
შავი კატა.
გაბზარულ შავ პენსეიანი.
წრე შეიკრა.
მოვედით.
2015 წელიც მოვა.

მანამდე კი ცეცხლი. წალამი და მომავლის სადღეგრძელო!

ბედნიერ ახალ წელს გისურვებთ ყველას.

კიაზო ბერიაშვილი
31 დეკემბერი, 2014 წელი




понедельник, 29 декабря 2014 г.

ნიჭი



Photo of ELLE  ZELMANI

ნისლი.
სიცივე.
გაჩერებული კარუსელი.
ვითომ არაფერი,  
უბრალოდ, სიმყიდროვე არაა კადრში.
სულის გამაწვრილებელი ფოტოა.
დღევანდელობის ზუსტი ანარეკლი.
ავტორმა ქვეცნობიერად მიაგნო დღევანდელობის რაობას, 
გაშეშებული სიხარული და გათოშილი ქალაქის ბაღი.
მძიმე ფოტოა. თითქოც განწირული ყვირილი.
ჩუმი ყვირილი.
უიმედო ყვირილი.
გაუქმებული დღესასწაულის ფოტოა,
და ამავე დროს, ნიჭის სხივია ამ ფოტოში.
ნიჭის და იმედის.
იმედის დადასტურება, რომ ყველაფერი დეოებითია,
ნისლიც.
სიცივეც.
გაჩერებული კარუსელიც.
დარწმუნებული ვარ, ავტორს ამაზე  არც უფიქრია.

უბრალოდ ის ნიჭიერია.

მალე გაზაფხული მოვა.

კიაზო ბერიაშვილი
39.12.14




суббота, 27 декабря 2014 г.

ბემბი

Photo of Elle Zelmani







ოდრი ჰეპბერნზე ერთმა ჟურნალისტმა თქვა, ის ჰგავს დილას ადრე, ტყის პირა მდელოზე გამოვარდნილ შვლის ნუკრსო,

ზუსტი შედარებაა.

იმ დღიდან, ოდრის ეს დახასიათება ჩემთვის ლამაზი ოცნების სახება გახდა.
შველი ცვრიან მდელოზე, ულამაზესი თვალებით.  ხასხასა, ნამიან ბალახზე მშვიდად, უშიშრად  მოკუნტრუშე, ულამაზესი არსება.



ჟურნალისტის მიერ ამ სიტყვების დაწერის შემდეგ მრავალი წელი გავიდა.
წლებმა ვერაფერი დააკლო ვერც ამ დახასიათებას, ვერც ოდრის  სილამაზეს და ვერც ჩემს წარმოდგენას ოცნების რაობაზე.

ოდრი ჰეპბერნი და ბემბი სინონიმებად იქცნენ.









განსხვავებით შორენასა და შვლისაგან.
ჩვენში შველი დაკლეს და მწვადად აქციეს.
შორენა მოხუცდა, მისი შარმი და ხიბლი კი გაბოროტებამ და ისტერიულობამ ჩაანცვლა.
ბემბი დისნეიმ შექმნა, შორენა ქართველმა პოეტმა გააგიჟა.
ოდრიმ ოცნება რეალობად აქცია.
ოცნება ქართველმა სრულ ბოდვად.
შველი ბოროტ ზვიგენად აქცია შუშის სასხლეში გამოკეტილმა ბოღმა და მახინჯმა ჯადოქარმა.
ამ ჯადოქარმა თავისი მახინჯ  ვურდალაკებს ჯერ ვაშლი აჭამა, მერ ერთად შეჰყარა, სილოსი მიუყარა და ბაგაზე დააბა.
პერიოდულად ვურდალაკები ტყე ტყე დარბიან.
სხვა ტყეებშიც, ტაიგაში გადადიან იქაურ ვურდალაკებთან სასაუბროდ.
გამოცდილების გასაზიარებლად  ასე ვთქვათ.
აქ დარჩენილები კი ქუჩებს აშმორებენ, ერთამნეთს ნაგავში ძირავენ და ნაზად იღიმიან.
პერიოდულად, ერთმანეთს ჯადოქართან აბეზღებენ, აყროლებული თევზის  სანაცვლოდ.
იგნებიან და შარვალ ჩახდილები მაგიდებზე დახტიან.
შვლებს მათ  მხოლოდ მილიარდის სანაცვლოდ თუ აღიქვამს ნორმალური ფსიქიკის ადამიანი.
გამადრილები  დილით მდელოზე მოკუნტრუშე შვლებს არ ჰგვანან.
უფრო ნაპირზე გამოსულ გაწუწულ და მშიერ პავიანებს.
მოწინააღმდეგეებს, მკერდზე მუშტის ბრაგუმით და იქვე მოსუნსულე ტურებით აშინებენ,
ტურები ჯადოქარის სხვა ჯურის პირუტყვები არიან.
ზოგს ჟურნალისტები ჰქვიათ, ზოგს კინო ოპერატორები და ზოგს ძაღლები.
უნარ ჩვევებს გააჩნია.
ჯადოქარს განსაკუთრებულ წესით გამოყვანილი პავიანის ჰყავს. ყბა აგდებული პავიანი. ჰყავს დინჯად მოსაუბრე გამადრილიც, რომელიც მუდმივად დამფრთხალი თვალებით თავს იმართლებს ხოლმე ტურა ჟურნალისტებთან.
ის მაგალითად ვოლიერში სტუმრად იყო მკივანა ჯიშის ტურა ჟურნალისტთან და გუშინაც სრული სიგიჟეები დააბრეხვა.
თან ქსოვდა შეუჩერებლად ჯოკონდას სუსტი ღიმილით სახეზე.
ნახტუნავები პავიანები იმავე საღამოს გაილეშნენ და კატიუშას მღეროდნენ გადამწვარი ნაძვის ხის გარშემო.
ოცნება დალეული ზოოპარკის დამთვალიერებლები ვოლიერში მოხტუნავე  აკივლებულ პავიანებს მშიერი თვალებით შეჰყურებენ და მათთვის დანამტად გამოყოფილ სილოსზე და ბანანებზე ფიქრობენ,
ისინიც სუსტი ღიმილით გაყვითლებულ  ბაგეებზე.

მარტო ფისოები და პანტერებს დამსგავესბული კატები ტრიალებენ შორი ახლოს და  რაღაცეებს იწერენ მოხსენებითი ბარათების ჟურნალში. მერე კი ამ ველაფერს სადღაც აგზავნიან და პასუხის მოლოდინში ქირქილებენ.
ფისოებს ყველას უკლებლივ შავი სათვალეები უკეთიათ და კალენდარები უჭირათ ხელში.

კალენდარში ჩანიშნულის წელი მოდის.
შაცს სათვალიანი კატებიც ემზადებიან. როგორც შეუძლიათ.


კიაზო ბერიაშვილი
27.12.14
შავსათვალიანი მოქირქილე












вторник, 23 декабря 2014 г.

ენდშპილი





პარტია დასარულს უახლოვდება.
ის უკვე ეპიტაფიას ემსგავსება:

2012 – 201.......5


2012 წელს მწვრთენელებმა  ფიგურები განალაგეს დაფაზე. თამაშის წესები შეათანხმეს მონაწილეებთან და დაიწყო.
დაიწყო და რა დაიწყო!
ჯერ  ერთმა მხარემ, ვუწოდოთ შავები. შეეცადა რა ინიციატივა ხელ ეგდო, როგორც კი მიხვდა, რომ თამაში არ იცოდა ეგრევე დაფის აყირავება სცადა. ამას ის აკეთებს დღემდე. აკეთებს ჯიუტად და უაზროდ. ამასვე ჩასჩიჩინებს მწვრთელიც.
მეორე მხარე, ვუწოდოთ თეთრებ ოდნავ მოწყენილი სახით და განწირული ხმით, თავის მწრვთნელთან შეთანხმებულ  სათამაშო სტრატეგიას დინჯად მიჰყვებიან. ნაბიჯ ნაბიჯ.
ამიტომ სცენაზე ხშირია ისტერიკები და მატჩის კომისრებთან ჩივილები, რომლებიც მუდმივად შეშფოთებას გამოთქვამენ და თუ საჭირობა მოითხოვს, ყვირილზეც გადადიან. 
პარტიას დარბაზიდან ვაკვირდებით ჩვენ.
ვინაიდან, თამაშის წესები არავის არ უცნობებია ჩვენთვის, დარბაზში ხშირია ისტერიკები და გულის წასვლები.  
ყველა თავის ვარიანტს კარნახობს თეთრებს და მერე გაბუსულები უცნაურ სტრატეგიულ გეგმებს აწყობენ.
შავების გუკშემატკივრებიც გაგნებაში არ არიან არც წესების და არც იმის თუ რა ხდება. მხოლოდ  შავების უცნაური გენიოსობის იმედად არიან. და საერთოდ  ისინი ღრმად არიან დარწმუნებულბი, რომ უყურებენ ბრძოლას წესების გარეშე, სადაც ყველაფერი მოსულა.

დარბაზის გარეთ კი არანკლებ საინტერესო პარტია თამაშდება უკვე მწვრთნელებს შორის, და თეთრების მწვრთნელი პირწმინდად უგებს შავებს.

ჩვენთან კი ნერვიულობა პიკს აღწევს.  
შავების მომხრეებს კი ეჭვები ხრავენ. 
ნელ ნელა მიხვდნენ, რომ ჯერ ერთი, ნაღდად ჭადრაკს ეთამაშებიან, მეორე პრობლემა კი ისა აქვთ, რომ შიათ, ძლიერ შიათ და თანაც უნუშევრები დატოვეს შავების მწვრთნელებმა. ამიტომ შავები უკვე სულელურ სვლებს აკთებენ. სულელურს და წამგებიანს. შავები უკვე ქიმერებს ეთამაშებიან და შესაბამის შედეგსაც იღებენ.
თეთრები კი დადიან, დადიან და დადიან, 
ხან ტურნირებზე, 
ხან დიჯილდოებებზე.
ხანაც აღლუმებზე.
შავები უკვე ტრივიალურ ძარცვაზე გადავიდნენ. თუ წაგებაა, წაგება იყოსო და ხან რას ააფეთქებენ და ხან რაზე აფეთდებიან.
ხან ტელევიზიებს ერჩიან და ითვისებენ და ხან გაზეთებში ბოდავენ. მოკლედ ნერვიულობენ ძლერ.
შავებს სულ ეგონათ, რომ თამაშის წესები ციან. აბა, ესე ხომ დიდ ფულს ვერ იშოვნიდნენ არა? ეხლაც ასე ფიქრობენ, დარწმენებულებიც კი არიან.
ამ წიოკში და არეულობაში კი პარტიის დრო იწურება. დასასრულს უახლოვდება.
ფაქტიურად, ბოდიში და, ენდშპილის სუსხი იგრძნეს. სუსხი რა, ყინავს უკვე.
მოკლედ შავები დიდი წვალების მერე მიხვდნენ რომ ჭასრაკი და ფლავის ჭამა გასხვავდებიან. რადიკალურად განსხვავდებიან. 
თეთრების გულშემატკივრები სარკმლის მინას შუბლმიდებულბი შორეთს გაჰყურებენ. 

ამასობაში კი მაესტრომ მაესტროს სახეები აახია და გაღიმებულები დატოვა.


კიაზო ბერიაშვილი
23.12.14
ენდშპილში გაღიმებული

четверг, 18 декабря 2014 г.

დროა

Photo by ELLE ZELMANI



დიახ დროა!

გონაბსუსტების მოშორების.
მეწვრილმანე, უკანალზე ბწკენის მედროშეების მოშორების.
უტიფარი, ჩასუქებული კრეტინების მოშორების.
ყველფრის მკადრებელთა და ყველაფერზე ხელის მომწერთა მოშრების.

დროა გოიმთა გონებაში ახრის დამკვიდრებისა, რომ:

არ შეიძლება ვისაც კი ფული აქვს, ყვლეს გაუგორდე და ფეხები ულოკო.
არ შეიძლება ოღონდ ვიღაც სოფლის ორღობიდა გუშინ გამოთრეულმა ტიპებმა დაგაჯერონ, რომ პატრიოტები არიან.
არ შეიძლება, არა! რომ დღე და ღამ ატყუებინო ტავი და დაიჯერო, რომ შენ, აი სუტად შენ ვიღაცეებმა უკანალში ცოცხი გაგირჭეს და ისე გიხმარეს, სოლო ვინც დაადასტურა,რომ დიახ მან გიხმარა უკანალში, ის დაცვით დადიოდეს ხოლო მისი თანამოაზრე მახიჯი დედაკაცი გიმტკიცებდეს რომ შენზე ზრუნავს და შენ გჯეროდეს.
არ შიძლება ნებიმიერმა ძუნძგლიანმა "მამაომ" თან ქუჩაში გდიოს სკამით ხელში და შენ მას უჩოქებდე და აღსარებას აბარებდე.
არ შეიძლება თქვე შობელძაღლებო, რომ იმათ  უღიმოდე, ვინც სენს ისტორიას აფეთქებს ვიღაც ჩამოთეული, ნახევრად პინგვინის ტანით და იმბეცილის გონებით შენს ქალქს ანგრევდეს და შენ ამ არარაობას დედას არ უტყნავდე.
მის ოჯახს სახეში არ აფურთხებდე, ვინც უცხოტომელს კოჭს უგორებს და შენი შვილების მომავლით ვაჭრობს.

იმიტომ, რომ არ შეიძლება!
სირცხვილია ეს ყველაფერი!
სირცხვილი!

კიაზო ბერიაშვილი
18.13.14
თქვენი გაევროპელობის დღე,  ახვრებო





вторник, 16 декабря 2014 г.

вторник, 9 декабря 2014 г.

შავი მზე

                                                                ფოტო Elle Zelmani



დღესაც მზე ამოვიდა. ზოგიერთისთვის, შავი მზე
განვლილმა დღეებმა გვიჩვენა, რომ საქართველოში მარტო აქლემები არ გიჟდებიან და არ დასდევენ ხალხს ქუჩაში.  ჩვენთან უკვე ზვიგენებიც გაგიჟდნენ. 
გადაადგილება საკრალურ აქტად იქცა. ჭადრაკს ჩვენში ვეღარ თამაშობენ, გონებრივი სისუსტის გამო. ეხლა უფრო დომინოს თამაშია გამოსავალი. დომინოს პრინციპი ხომ საერთოდ ცხოვრების გამოწვევად იქცა. საკმარისია გვერდზე გახედვა და უნებართვო თვალის ჩაპაჭუნება, რომ ვინც კი სანათესაოში გყავს, ყველას უნდა დაემშვიდობო და საზღვარზე გადასვლისას ნაღვლიანად გაუღიმო.  ვინც გადარჩა, ისინიც ცუდ დღეში არიან. გზააბნეული მთვარის პირობებში შუაზე უნდა გაიხე რომ დაჟინებულ მზერას გადაუჩე. რესტორნებიდან რესტორნებში გადარბენა ჩაანაცვლა სტუდიიდან სტუდიაშ სირბილმა, სადაც აქკოშიებულს გამზეცებული ჟურნალისტები გელიან რათა გვერზე გახედვაში გამხილონ და ჯიბეში ფული დაგითვალონ.
ქუჩებში შეინიშნებიან მთიდან გამოქანებული ტიპები, რომლებიც ცოტაცა და კედელს შეასკდებიან. ამ  ტიპების გამომქანებელი ცალკე ნერვიულობს, ვინაიდან ისიც გრძნობს კეფაზე უსიამო სუთქვას და მოახლოებულ გამოქანებას. არ უნდა, მაგრამ რა ქნას. ესე გამოუვიდა. დასაკლავი ქათმებივით ჩაწყობილი ყოფილი ძლიერები, ჩუმდ ეკრიახებიან ერთმანეთს და უხარიათ თუ გამომქანებელი მათზე ელამ მზერას არ შეაჩერებს. ქუჩებში ლიმუზინებში ზიან პერსპექტიული საცივები. მათი დაკვლა დროის ამბავია.პრცედურა მარტივია. ტენდერი, დანა, ჩაბნელებული მზე და ქვაბი.  მშიერი  დოლრ ახეული და ლარ წამოხეული მოქალაქეები რიტაულური საცივის რიგში დგანან და ახალ ულუფას ელოდებიან. უკვე ჯანჯუხიც საკმარისია საოცნებოდ. გამოქანების კანდიდატები ერთმანეთში ყიამყარალობენ გეთაყვას ძახილით. რეპუტაცის კრიტიკულ ზღვარს მიღწეული ტიპებს უკვე არენაზეც აღარ უშვებს "ის".  ყველანი ქუჩაში ტინგიცობენ და ყურადღების გადატანს ჩალიჩობენ. ეს უკვე ვინ როგორ. გემოვნების ამბავია. 
მთის წვრიდან გამოქანებულები ჯერ ჩუმად არიან. მათ ხომ "იმას" თვალებში ჩახედეს. მაგრამ ესეც დროებითია. გაუვლით და აკაკანდებიან. ამიტომ, ჩემოდანი ხელში, ბილეთი კბილებში და ..........  აი ეს უკვე პრბლემაა. და საით? სოფლად, დედულეთში დიდი ალბათობოთ გაძუყნიან. სადმე იქეთ, საშიშია. გზა შორია, თანაც გზაში ან ტრივიალურად გაგძარცვავენ, ან ჩახვალ და ეგრევ კითხვებით აავსებენ, მერე ფულს სახესთან ერთად აახევენ და........  აჰა, ისევ ეს გაურკვეველი "და"! 
რამდენიც არ უნდა იხტუნავო და იცეტო, დედაბერი, გაშეშებული მზერით და დაკოჟრილი ზელებით, მაინც გაგიყვანს კვირას უიმედო ბაზრობაზე და შეეცდება გაგყიდოს. კაფნეტი უნდა უყიდოს ბავშვებს. "მიშკა ნა სევერე". ამ დედაბერმა დანდობა არ იცის. დაიღალა გამოქანებულთა მაიმუნობით, 
ამიტომ ბოლობოლო თუ ვერ გაყიდა, 
ქვაბში მაინც უკრავს თავს დაქნეულლგამოქანებულებს  და მორიგ უნიათო, ახალ წელს ბავშვებს მაინც დააპურებს.

მოახლოვდა ახალი, 2015 წელი.
თხის წელი.
მწვანე თხის წელი. 

გილოცავთ დაქნეულებო და გამოქანებულებო.
მთის ძირში გელოდებით. 

აბა, ჰე! წარმატებები.

კიაზო ბერიაშვილი
გზის პირას მდგომი დამკვირვებელი.
10.12.14