пятница, 23 января 2015 г.

ტაკარაცუკას ჯეელები


photo  ELLE  ZELMANI

იაპონელები სულ გიღიმიან.
გიღიმიან წელში მოხრილნი და თავს აკანტურებენ.
იღიმიან ცუნამის დროს. შტორმის და კატასტროფის დროს.
იღიმიან დაბომბვის დროს.
როცა ისინი და როცა მათ.
იღიმიან და შრომობენ წელში გაწყვეტამდე.
წელში მოხრილნი თესავენ ბრინჯს.
იღიმიან მსუქანი კაცის დანახვაზე.
იღიმიან ბავშვის თვალებში სიყვარულის შემჩნევისას.
იაპონელები ქმნიან იმას, რისი შექმნაც ევროპელები ოცნებაშიც ვერ ბედავენ.
იაპონელებს და ევროპელებს აზრად არ მოუვათ, პანაშვიდზე მისასვლელად ხალხს ყვრილით მოუწოდონ.
მათ თავში არ მოუვათ ტელევიზიით გადასცენ ნერვიული და უაზრო ტიპების ქეიფი.
იაპონელები სიკვდილის მოახლოებისას შორს, მთებში მიდიან რათა არვინ შეაწუხონ.
ისინი მუდმივად განიცდიან რომ ღირსება არ შეელახოთ და ამისთვის ჰარაკირიც კი მოიგონეს.
წარმოუდგენელია ათასობით ღირსება აყრილი და ნახმარი ოაკუძები პრესკონფრენციებს აწყობდნენ და ავტობუსით უფასოდ მგზავრობას ითხოვდნენ.
არ არსებობენ იაკუძები რომელთაც საზოგადო მოღვაწეებად იხსენიებდნენ და ბუდას ავედრებნენ მის უმანკო სულს.
სამაგიეროდ იაპონელები ახერხებენ კარგად სიმღერას, არ უწოდებენ თავის თავს ღვთის რჩეულებს და რამოდენიმე ხრიოკ კუნძულს ბუდას წილხვედრს.
რაც კარგები ვართ ნიპპონები ვართ ისეთივე სიგიჟეა, როგორც მოიაკუძო ტიპის მერ ნამღერი ჩუნგა–ჩანგა და მისი ერის გადამრჩენელად დასახელება.
წარმოუდგენელია ბუდას საკათედრო ტაძარში აფთქებული მოიაკუძპ ტიპის დასვენება.
ასევე წარმოუდგენელია იაპონელებისთვის საკურას ნიგვზიანი ფხალის დამზადება.
მათი ნერვიული სისტემა და ფანტაზია ამდენს ვერ ქაჩავს.
მოკლედ, მაგარი გადარჩენილები ვართ, რომ სამურაებს არ დაუპყრიათ საქართველო, თორემ რა გაუძლებდა ეხლა ტაკარაცუკას სტილში მომღერალ, გუშღამ ნახმარ ქართველ იაკუძებს და ტოკიოში მწვანილის გასაყიდად მორბენალ კიმონოიან ბურჯანაძეებს.
ამიტომაც ვართ მუდმივად სპეციფიურად გაღიმებულები და სულ სხვაგან ვცდილობთ ოხრახუშის გაყიდვას. იქაც არ გვიშვებენ მაგრამ ეს ხვა ოპერაა.
ვიყოთ ასე გიტარას ამოფარებულები ჰონსიუს პრეფექურის იაკუძიონოკების იმედად.
こんにちはの!
კიაზო ბერიაშვილი
23.01.15

Комментариев нет:

Отправить комментарий